CYN_8873

De lange weg naar een diagnose voor Geolita

Een lengte scheur in een buigpees. Huppa, dat was dan de diagnose die we kregen na onderzoek bij de Lingehoeve. Zo… die zagen we even niet aankomen. Lisette en ik hebben inmiddels allebei wel een goede kijk op het paardenlichaam en hoe deze wel of niet hoort te functioneren vanuit onze opleidingen. Lisette is in opleiding tot revalidatietrainer en ik (Fay) mag mezelf binnenkort officieel dierenfysiotherapeute noemen. Ik denk zelf dat het proces dat wij in de aanloop naar deze diagnose hebben afgelegd wel een interessante is om te delen. Ik zal bij het begin beginnen.

Geolita heeft eigenlijk ‘altijd’ al een kleine gal aan de buitenkant van haar linker voorbeen gehad. Vaak ontstaan gallen door (regelmatige) overbelasting, meestal al op jonge leeftijd. In principe hoeven gallen geen problemen te veroorzaken of te indiceren. Meestal is het een klein zacht bultje aan de onderkant van het onderbeen. Ze komen zowel aan de voor als aan de achterbenen voor en zitten vlak boven de kogel. Het is wel altijd goed om gallen in de gaten te houden. Daarmee bedoel ik dat je erop let dat een gal niet steeds groter wordt, warm aanvoelt, of pijnlijk is wanneer je eraan zit. Dit omdat veranderingen aan gallen een teken van onderliggende problematiek kan zijn.

Wij merkten in maart 2020 dat Geolita haar gal dus groter werd en ook wat warmer aanvoelde dan normaal. Dit is voor ons een reden geweest om haar voor beeldvorming naar een kliniek te brengen. Er is dus 5 maanden geleden een echo van de pezen in haar linker voorbeen gemaakt. Op dat moment zat er inderdaad behoorlijk wat vocht in de peesschede van de oppervlakkige en diepe buiger. Door dit vocht was het moeilijk voor de arts om een oordeel te geven over de onderliggende pezen. Het was wel duidelijk dat daar geen grote scheuren of gaten in zaten, maar veel meer kon er niet over worden gezegd. Het advies luidde: 6 weken op rust, lokale injectie met ontstekingsremmers en hyaluronzuur. Daarnaast hebben we direct high power lasertherapie ingezet om de hoeveelheid vocht te helpen verminderen. Dan na 6 weken weer een controle en op basis daarvan verder kijken. Wij werden toen wel al gewezen op de mogelijkheid van een lengte scheur, omdat dit bij dit beeld vaker voorkomt. We moesten ons daar echter niet zo druk om maken en eerst maar eens kijken hoe het de komende weken zou gaan. Dus zo geschiedde.

Geolita verband vierkant foto

Na 6 weken besloten wij voor de controle echo naar een andere kliniek te gaan, omdat we hier veel lovende verhalen over hadden gehoord en wij het een goed idee vonden om gelijk een soort second opinion te krijgen. We zorgden vooraf dat de arts ook de echo beelden van de eerste keer kon inzien, zodat er goed kon worden vergeleken. Er werd gekeken hoe Geolita liep, een buigproef gedaan en een echo gemaakt. Deze afspraak kregen wij heel goed nieuws, het vocht was zo goed als verdwenen en hierdoor had de arts goed zicht op de buigpezen. Er werd ons verteld dat alles er goed uit zag en dat we de komende weken weer mochten gaan rijden op een revaliderende en opbouwende wijze. We kregen hiervoor duidelijke instructie en adviezen mee. Eerst 6 tot 8 weken opbouwen en dan opnieuw een echo laten maken ter bevestiging. Dus zo geschiedde.

Tijdens de tweede controle op deze kliniek werd er opnieuw gekeken naar hoe Geolita liep, er werd een buigproef gedaan en opnieuw een echo gemaakt. Het viel ons op dat Geolita na de buigproef niet zuiver weg kon draven, maar er werd ons gezegd dat dit wel vaker zo is en dat dat niet persé relevant hoeft te zijn. Op de echo was te zien dat het nog steeds goed ging met de pezen en dus luidde het advies om haar in nogmaals 6 weken tijd weer helemaal op te bouwen naar het niveau dat ze liep voor de problemen ontstonden. Dus zo geschiedde.

Echter na 5 weken opbouwen en weer zwaarder trainen viel het ons op dat Geolita onregelmatig begon te lopen. Het was tijdens het rijden onder het zadel eigenlijk niet zichtbaar, maar wel duidelijker aan de longe en heel duidelijk wanneer ze ‘s morgens en ‘s avonds over het harde met de kudde naar het weiland liep. Ook vonden we dat het vocht weer begon toe te nemen en dat de peesschede wat warmer aanvoelde. Opnieuw reden voor ons om hiernaar te laten kijken.

Deze keer besloten we naar weer een andere kliniek te gaan, dit werd dus de Lingehoeve. De reden hiervoor was wederom dat we veel positieve verhalen hoorden over deze kliniek en omdat ze op de Lingehoeve alle apparatuur en specialisten in huis hebben om tot een goede beeldvorming en behandeling te komen. Eenmaal op de kliniek werd er weer gekeken hoe Geolita liep, echter door de spanning van de nieuwe omgeving liep ze opeens niet meer zo kreupel. Gelukkig had ik de dag ervoor nog een filmpje gemaakt van hoe ze liep aan de longe en konden we deze aan de arts laten zien. Vervolgens werd er ook een buigproef uitgevoerd en een echo gemaakt.

Uit deze echo kwam dus de diagnose: een mogelijk lengte scheur in één van de buigpezen. Een lengte scheur is niet te zien op een echo. Dat komt omdat het paard op het been staat tijdens een echo en daardoor worden de vezels dus in de lengte stevig tegen elkaar aan gedrukt. Er waren echter wel wat kleine onregelmatigheden te zien aan het bandje dat de buigpezen bij elkaar houdt. Dat, in combinatie met het beloop van de afgelopen maanden, hoe Geolita liep en de hoeveelheid vocht in de peesschede maakte de diagnose. Er werd ons verteld dat er pas zekerheid zou zijn wanneer ze binnen in het been konden kijken middels een operatie. Ook werd er meteen duidelijk vermeld dat dit een heel lastige blessure is, met ongeveer 50% kans op herstel na de operatie. Niet opereren zou echter gegarandeerd betekenen dat er geen herstel zou plaatsvinden. Dit was een heleboel informatie en ook wel een redelijk onverwachte diagnose voor ons. We zijn ons gelijk gaan verdiepen in alle informatie die we konden vinden over deze blessure.

In de volgende blog zal Fay meer vertellen over de blessure zelf, hoe deze vaak ontstaat en wat risicofactoren zijn.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *